เป็นไงบ้างเจินนนน แม่เป็นไงบ้าง ขอแม่ให้สุขภาพแข็งแรงไวๆ นะ

อ้อ วันก่อนจะถามมือที่เจ็บ รับโปรแกรมแล้ว ดีขึ้นมั๊ย นอกจากไม่ทำ

จะเป็นไรไป ถ้าคิดว่ามันดีก็บอกคนอื่นได้นิ
ก็ถือว่าเตือนสติเราอีกคนละกัน

ขอบคุณมากเจิน
แต่รู้สึกนิดว่า เจินยังติดใจกับที่เราว่าให้โดยหวังผลอยู่พอควร
เอาเถอะ... เราคิดว่าเรารู้ว่าเราทำอะไร มันไม่ได้หวังผลมากมายอย่างผู้ชายเลวๆอื่นนี่นา เราคิดงั้นนะ
เราจะตัดขาดให้ได้

นี่ๆ..
เค้าจะไปดูดาวตกที่ อช.ตากสิน แหละ
..
พ่อกะแม่เปลี่ยนใจไม่ไปแม่ฮ่องสอนละ
เลยจะไปกางเต็นท์นอนใกล้ๆบ้าน..

ค้างคืนวันอังคาร แล้วเช้าวันพุธก็กลับมาทำงาน...
น่าหนุกนะ..

พรุ่งนีี้้มาเที่ยวตากเลย
โดดเรียนสองวันเลยนะ
...
อิอิ


..

ยังไม่ได้สัมภาษณ์เลยอ่ะเจิน รอเค้าเรียกให้ไปอยู่เลย
.....
.....
ค่าสอบ IELTS แพงชิบ 5700 แนะแก ชั่วโมงละ 1900 T T

แอบเข้ามาดูแล้วไมไม่เม้นท์บ้าง
พยายามจะตัดหยุดทุกอย่างแล้วตอนนี้ ให้ขาดกันเลย
เราว่าทางนี้น่าจะดีนะเจิน หรือว่าไง
เป็นไรป่าวเบื่อๆ หรอ มีไรโทรมาได้นะ

ตามมาเยี่ยมเยียนค่า อยู่ใกล้ๆกันแต่ไม่ได้เจอกันเลยเนอะ
พี่เจินเป็นไง เรียนหนักมั๊ยคะ ยังไงก็สู้ๆน้า..คิดถึงนะเนี่ย^^

แหมๆ..ไม่น่าถามเล้ยยย ขืนเอารูปมิวลงเยอะๆจะรบกวนสายตาคนอื่นเปล่าๆ

เรียนเบื่อๆ ก็หาเรื่องมาเที่ยว อุดร นา..17 ม.ค.นี้
(ได้ร่วมงานมงคลเป็นของแถมนะ 55)

เปื่อยเป็นไร.. บอกมา.. จะได้อิจฉามั่ง
..

ยังไม่ได้เลี้ยงจ้า ให้พี่เลี้ยงไปก่อน เจินเหนื่อย เบื่อ ท้อ อะไร ก็โทรหาเราได้นะ เผื่อได้ช่วยกัน สู้ๆนะ พอเวลาผ่านไปบางทีมันก็ดีขึ้นนะ เหมือนมีเวลาคิดขึ้น สำคัญรู้ว่าตัวเองกำลังทำไรอยู่ ก็โอแล้วนะ พักผ่อนบ้าง เผื่อเจอแรงบันดาลใจ จะได้อยากลุกขึ้น พรุ่งนี้เจอกันจ้า

ยังไม่ได้เลี้ยงเลยเจิน ให้พี่ช่วยเลี้ยงไปก่อน มีอะไรอยากบ่น เหนื่อย ก็โทรหาได้นะเพื่อน เผื่อช่วยกันได้ สู้ๆเน้อ ให้ช่วยอะไรบอกเลย พรุ่งนี้เจอกันจ้า

ม๊า โอเคมั๊ย เหนื่อยกันเลยสิเนี่ย มีไรให้ช่วยป่าว

เจินๆ เอ๊ย ตกลงแม่เป็นไงมั่งหายดียังอ่ะ...



สู้ๆ

ต้องอ้างอิงจากประสบการณ์รักของตัวเองเลยขนาดนั้น..

พูดง่ายแต่เวลาที่จะทำมันคงไม่ง่ายเท่าไหร่แหละ

คนนั้นก็พูดยังงี้แหละ เค้าคนนั้นถึงพูดว่าคนใหม่มันใช่ได้
ที่เจ็บก็เมื่อคืนเค้าเพิ่งยอมรับการมีตัวตนในใจของคนใหม่ตั้งแต่ก่อนหมั้นกะเราแล้ว เจ็บว่ะ
ทำไมไม่เลือกที่จะรักคนที่ใช่ตั้งแต่ครังแรกที่มีเรื่องชายคนนี้ ปล่อยให้มันผ่านการหมั้น การอยู่ด้วยกันทั้งที่ "เค้าไม่มั่นใจว่าจะอยู่กันได้" เค้าเพิ่งพูดเรื่องนี้เมื่อคืน เค้าก็คงไม่คิดว่าจะออกมาแบบบนี้ก็เข้าใจ เราไม่รู้หรอกว่าใจเค้ารักเราจริง หรือมีเรื่องอื่นมาเป็นเหตุผลการรัก

แล้วเราเป็นอะไรหรอ ที่เค้าโทรหาเมื่อคืน ก่อนจบด้วยการทะเลาะเรื่องนี้แล้ววางสายไป..ไม่เข้าใจอ่ะเจิน
สุขสันติ์คืนวันครบรอบหมั้น จริงๆ

วันหยุดนี้ไปเที่ยวไหนป่าวครับ

ขอบคุณมากเจิน
วันนี้ครบ หนึ่งปีวันที่เราหมั้นกับคนๆหนึ่ง ไปทำบุญให้แม่เหมือนเคยๆ แต่ไปวัดที่หลวงพี่ พี่ชายคนนั้นบวช ไม่ได้ไปหาท่านตั้งแต่บวชมิถุนา เรายังรักครอบครัวน้องเค้ามากนะ แต่หลายอย่างที่ไม่สามารถไปหาได้ ความลำบากใจของฝ่ายโน้นก็อย่างนึงแหละ
พยายามนะ หาอะไรทำไม่ให้คิดมาก แต่ใจมันก็ได้บังคับง่ายๆ ความขี้เยจทำงานก็ชอบพาใจมาคิดเรื่องไม่เป้นเรื่องให้เสียเวลาเปล่าเสียงานที่ควรจะเสร็จก็ไม่เสร็จสักทีแน่ะ
ตอนนี้ไม่ใช่น้องเค้าไม่ดีนะ ไม่ใช่ไม่รักนะ แต่ทั้งรักทั้งแค้นว่าอย่างงั้นดีกว่า คิดจะทำร้ายอย่างนั้นอย่างนี้เอาเข้าจริงไม่ค่อยทำได้หรอก เคยรักเท่าชีวิตเราจนตายแทนได้

ก็อย่างที่หลายคนบอก ต้องใช้เวลา เวลาจะทำให้คลายความรู้สึก อารมณ์ที่เกิดขึ้น เหลือแต่ภาพความทรงจำที่เกิดขึ้น เราจะคิดอะไรได้ง่ายขึ้น รวมถึงคำว่าให้อภัย
มันจริงที่โอกาสอย่างนี้ทำให้เราเรียนรู้ตัวเอง ใช่ว่าจะไม่รู้ แน่นอนละความมั่นใจที่กำลังเกิดมันหายไป ไม่ต่างกับวันที่ไม่เคยมีใครรับรักเราเป็นแฟน ตอกย้ำความชัดเจนให้ตัวเรา มีแต่คนมองว่าเดี๋ยวก็หาใหม่ได้ คนดีๆมีอีกเยอะ แต่ไม่มีใครมองได้ชัดและลึกว่า 28 ปีที่ผ่านมา มีหลงมาตั้งคนนึง แล้วมันก็ไม่รอด มันควรทำใจได้แล้วกับการอยู่คนเดียว ซึ่งยังทำใจไม่ได้
ธรรมะหรอ พยายามปรับปรุงตัว ทั้งคนนั้นเองก็พูด เราเองก็พยายาม แต่ด้วยอารมย์ที่ไม่นิ่ง และวินัยที่ไม่ดีทำให้ยังไม่สามารถทำในเรื่องที่อยากปรับปรุง ไม่สำเร็จเลย
รู้ตัวเอง พยายามแล้ว แต่ยังห่างไกลความสำเร็จ

จะว่าไป ที่ผ่านมาไม่ใช่ทำงานจนไม่มีเลาให้กัน ว่าอย่างนั้นไม่ได้เลย เพราะช่วงที่มีชีวิตคู่ เราทิ้งงานเอกสารไปใช้เวลาอยู่เวรสลับกับการอยู่กับคนนั้น ไปไหนมาไหนกัน ไม่ก็อยู่บ้านกัน ถนตัวเองจากงานที่เคยคิดว่าเป็นงานเฉพาะตัวเองเลยล่ะ
สิ่งที่เราทำให้ หลายๆอย่างเป็นสิ่งที่เค้าอยากมี อยากได้ ทั้งที่เป็นรูปธรรม และนามธรรม
และบางอย่างเค้าก็มาบอกทีหลังว่า ไม่ได้ขอให้ทำให้ เราทำให้เอง ก็เสียใจอยู่บ้าง เพราะถ้าไม่ต้องการให้ทำให้ ทำไมไม่บอก ไม่เคยบอกเลย ไม่เห็นใจเลยทั้งที่เหนื่อยจากงานหลักมาก็มาทำให้
ขอบเขตของการอดทนเรา อดทนมากกว่าทุกครั้งในชีวิตเพราะคิดว่าเรากำลังสร้างครอบครัว คนเป้นพ่อเป็นแม่ต้องเจออะไรที่ต้องเหนื่อย ต้องอดทนมากกว่านี้อีกเยอะ เราถึงทน ถ้าไม่ทนวันนี้จะมีอนาคตได้ไง แต่คงอย่างที่เจินว่า เมื่อไม่มีขอบเขตเลยไม่รู้ว่าถึงจุดที่มันเกินไปแล้ว เราก็ยังไม่รู้ดันทุรังรัก อยู่ต่อไป
ช่างเถอะเจิน พอกันเถอะ เหมือนจะแรงกันเรื่อยๆแล้วเรื่องที่คุยกัน
อีกอย่างยิ่งพูด ยิ่งคิด ยิ่งปวด

แวะมาทักทายจ้า
สบายดีป่าวครับน้องเจิน